H1 Het bericht op de computer
Hoofdstuk 1 — Het bericht op de computer
 H2 Een ochtend zonder tijd
Het was nog een beetje donker in Max’ kamer toen Moos besloot dat het tijd was om op te staan. Eerst een klein miauwtje. Toen een tikje met zijn poot tegen Max’ wang.
 H3 De stenencirkel in het bos
H4 De steen die bewoog
H5 Terra
H6 De 4 tonen melodie
H7 De reuzen van Sardinië
De poort opent zich en licht stroomt naar buiten, warm en goudkleurig. De kristallen in de tunnel lichten op en trekken heldere lijnen naar voren, terwijl de opening wijder wordt en een landschap vol kleur toont. Max zet een stap vooruit en het zonlicht raakt zijn gezicht. De lucht draagt de geur van zout en warme aarde. Voor hem strekt een eiland zich uit, omringd door helder blauwgroen water, met rotsen die oprijzen uit de heuvels, rond en krachtig.
H8 De verdwenen botten
De warme beweging in zijn borst blijft aanwezig terwijl Max boven op de Nuraghe zit. De stenen om hem heen voelen stevig en oud, alsof ze al duizenden jaren over het eiland waken. Hij denkt aan wat de bewoners hebben verteld en aan wat Terra zei over voelen. Langzaam begint hij te begrijpen dat de reuzen niet alleen sterk waren, maar vooral veel wisten. Ze keken naar de sterren en bouwden hun bouwwerken op plekken die precies pasten bij Orion, de Pleiaden en Sirius. Zoals de sterren aan de hemel staan, zo liggen de stenen op het eiland. Een spiegelbeeld, gemaakt door mensen en reuzen die samenwerkten en de wereld begrepen als één geheel.
 H9 Kijken zonder ogen
Giganta laat het gordijn weer voor de opening vallen en meteen wordt het pikkedonker. Het licht uit de hal verdwijnt en Max staat alleen in de gang. Hij houdt niet van het donker. Dat heeft hij al sinds hij heel klein was. Vroeger sliep hij altijd met een lampje aan op zijn kamer en later met een lichtje in de gang. Dat voelde veiliger. En ook gewoon handig, want in het donker kun je de wc niet vinden, toch?
 H10 De plek waar de wereld dunner is
Meer was er in de ruimte niet te zien. Water vulde de plek, met in het plafond kristallen dat licht naar binnen laat vallen. Verder niets. Geen doorgang, geen trap, geen pad dat verder leidde. Alleen het water en de lichtgevende kristallen boven hem. Meer was er in de ruimte niet te zien. Water vulde de plek, met in het plafond kristallen dat licht naar binnen laat vallen. Verder niets. Geen doorgang, geen trap, geen pad dat verder leidde. Alleen het water en de lichtgevende kristallen boven hem.
 H11 De tonen onderwater
Max ging aan de rand van het water zitten. De ruimte onder het eiland was stil. Alleen het zachte bewegen van het water was te horen. Golven rolden langzaam tegen de stenen rand van de kamer en trokken zich weer terug, bijna alsof het water rustig ademhaalde. Max ging aan de rand van het water zitten. De ruimte onder het eiland was stil. Alleen het zachte bewegen van het water was te horen. Golven rolden langzaam tegen de stenen rand van de kamer en trokken zich weer terug, bijna alsof het water rustig ademhaalde.
 H12 De kracht van water en gedachten
H13 De geheime weg
Max kon zijn glimlach bijna niet meer tegenhouden.
 H14 De geur van pizza
H15 De Zomerzonnewende